f: Gülben Abla, ben, Selçuk "Mengene" Koçum. Yarışın ilk kilometreleri

Önce Antalya Maratonu'nda 21 km koşu ardından Ankara Dib Sahne'de konser! Yorucu bir hafta geride kaldı ve etkileri yeni yeni ortaya çıkıyor.

7 Mart 2010 günü Antalya Maratonu'nda 170 Adım Adım Koşucusuyla beraber koştuk. Bu yıl, ilköğrenim çapındaki çocukların TEGV'in Mardin Midyat'taki Öğrenim Birimi'nden bir yıl boyunca ücretsiz olarak yararlanabilmelerine destek olmak amacıyla koştum. 21 km'lik yarı maraton yarışını rahat bir tempoda 1:59:53'lük dereceyle tamamladım. Antalya'nın öğle sıcağına rağmen güzel bir koşu oldu. Bugün itibariyle 50'ye yakın bağışçıdan 8.000 TL civarında kaynağın TEGV'e aktarılmasına aracılık etmiş oldum. Tüm Adım Adım koşucularıyla birlikte Türkiye'de yeni bir rekorun da sahibi olduk. Bu yıl 3 Sivil Toplum Kuruluşu için toplam 200.000 TL'ye yakın bağış topladık. Antalya Maratonu'yla birlikte Adım Adım Oluşumu'nun (www.adimadim.org) son 3 yılda STKlara aktardığı kaynak 650.000 TL'yi aştı. Bu rakam, Adım Adım'ı kurarken hayal ettiğimiz bir rakamdı ve buna ulaştığımız için çok mutluyuz. Bizimle birlikte bu oluşuma inanan koşuculara ve bağışçılara çok çok teşekkürler.

Maraton sonrası, yorgunluğu atamadan haftasonu tekrar yollara düştüm. 7pf2p konseri için Ankara yolu her zamanki gibi eğlenceli geçti. Bu kez Bolu Dağı'na tırmanarak şahane yemekler yeme şansına sahip olduk. Yolculuğa sabahın erken saatlerinde başladık ve Ankara'ya daha önceki yolculuklara göre kısa sürede vardık. İstanbul'da unuttuğumuzu fark ettiğimiz klavye krizi dışında her şey yolunda gitti ve ses mühendisimiz Görkem sayesinde daha önce elde edemediğimiz kalitede bir ses elde ettik. Kısacası konser öncesi ve sırasında keyifler yerindeydi. Gece yarısı 12'de çıktığımız sahneden indiğimizde saat 03:45'i gösteriyordu. Tabii ki geleneksel olarak mekân kapanana kadar orada kaldık ve yine her konser sonrası olduğu gibi "Purple Rain"i bağırarak söyledik. Gecenin sürprizi ise otelimizin hemen yanındaki börekçide sabah 05:30 sıralarında yediğimiz böreklerin yanında gelen sıcak, ballı süt oldu.

Sonuçta Antalya'nın yorgunluğunu bağış kampanyasından gelen güzel haberler alırken Ankara konserinin yorgunluğunu da keyifli bir konser ve sonrasındaki lezzetli yemekler aldı. Bir sonraki konseri sabırsızlıkla bekliyoruz. Bakalım neler olacak!

Kurucularından biri olduğum Adım Adım Oluşumu (www.adimadim.org) gönüllüsü 200'ün üzerinde koşucu ve onları destekleyen bağışçıları, son 3 yılda yaklaşık 500.000 TL kaynak yaratarak Sivil Toplum Kuruluşları aracılığıyla ihtiyacı olan kişilere yardım ettiler.

Ben de 2008'de Türkiye Omurilik Felçlileri Derneği (TOFD), 2009'da TEGV'i desteklemek için Antalya Maratonu'nda 21 km koştum ve 105 bağışçımın katkılarıyla hep birlikte 15.000 TL'ye yakın kaynağın ihtiyacı olan kişilere aktarılmasını sağladık.

Bu yıl, Antalya Maratonu'nda 21 km koşusunda Mardin Midyat'taki Öğrenim Birimi'ndeki çocukların bir yıllık ihtiyacını karşılamak için koşacağım. "Midyat'a Adım Adım" Kampanyası hakkında ayrıntılı bilgiyi şu linkte bulabilirsiniz>>>

NOT: Bağışınızı aşağıdaki açıklamayla yapabilirseniz takip etmem ve katkınızı fark etmem kolaylaşacaktır:

İkinci hedef ise Adım Adım'la birlikte bir STK için yardım toplamak. Henüz bu konuda bir karara varmış değilim. Daha önce bağış topladığım TOFD, TEGV'in yanına bu sene TOG da eklendi.

Bakalım, göreceğiz.

Bir maraton daha geride kaldı.

Daha önceki tecrübelerime göre oldukça zorlayıcı oldu. Hedeflediğim zamanın neredeyse 20-25 dakika gerisinde 4 saat 45 dakikada tamamlayabildim.

Neden koşuyorsun sorusuna verilebilecek bir cevabım daha var aslında.

5 arkadaşımla birlikte kurucusu olduğumuz Adım Adım Oluşumu (www.adimadim.org), bana koşmak için bir neden ve amaç sağlıyor. Adım Adım, spor aracılığıyla Sivil Toplum Kuruluşları'na kaynak yarattığımız bir oluşum.

Avrasya Maratonu'na 5 gün kaldı.

Yaklaşık 18 hafta, sürekli artan tempoda koşu antrenmanları yaparak 42 km 195 m'lik yarışa hazırlanmaya çalıştım. Bundan sonrası biraz şans, biraz hava durumu, biraz da yarış anındaki psikolojiyle ilgili.

İnsanlar genellikle maraton koşuyorum dediğimde iki tür tepki veriyorlar:

1) Anlamsızca yüzüme bakmak

2) Neden koştuğumu sormak

Bayram tatillerini pek sevmem. Genellikle tatil boyunca hep İstanbul'da kalır, herkes İstanbul'u terk ederken ben kendimi şehri bekleyen bir bekçi gibi hissederim.