Amarok'u ilk defa 1991 yılında dinledim. Hakkındaki rivayetler çeşitli olsa da Mike Oldfield'ın bilerek ve isteyerek, herhangi bir ticari başarı kazanmamak üzere tasarladığı bir albüm olduğu kesin.
Tek şarkılık bir albüm olması, herhangi bir radyoda ya da başka bir mekânda herhangi bir bütünlüklü parçasının çalınamaz oluşu (içinde single denebilecek bir parçanın ol(a)mayışı ayrıca piyasaya çıktığı dönemde kasetlerin hâlâ önemli bir ortam olduğu düşünüldüğünde albümün bölünemez yapısının yarattığı sorunlar) bazıları tarafından Mike Oldfield'in daha önceki eserlerini yeterince tanıtmayan Virgin'den aldığı bir intikam olarak görülüyor. (Albümün arka kapağındaki "yüksek sesle dinlenmesinin işitme bozukluğuna yol açabileceği" uyarısı da yine bu intkam planının bir parçası gibi algılanıyor kimileri tarafından.)
Ne olursa olsun, ortada farklı bir müzik var ve işi daha da ilginç kılan, albümde kullanılan yirmiyi aşkın enstrümanın Mike Oldfield tarafından çalınıyor oluşu...
En az Tubular Bells kadar önemli bir albüm olduğunu düşünüyorum.